Projekt Zygmunta Stępińskiego od początku wyróżniał się na tle otaczającej zabudowy. Dominującym elementem była przeszklona elewacja, która nadawała bryle wizualnej lekkości i otwierała wnętrze na przestrzeń miejską. W latach 60. był to wyraźny sygnał zmiany – odejścia od zamkniętych, ciężkich form na rzecz architektury bardziej transparentnej i dostępnej. Istotną rolę odgrywały także detale: turkusowe płytki ceramiczne oraz geometryczne zdobienia według projektu Stanisława Kucharskiego. To właśnie precyzyjnie zaprojektowane proporcje, rytm podziałów i zestawienie materiałów decydowały o wyjątkowym charakterze obiektu.
W kolejnych latach pawilon tracił na znaczeniu, a jego przyszłość pozostawała niepewna. Wśród rozważanych koncepcji pojawiały się również plany jego wyburzenia. Ostatecznie inwestor – spółka SIENNA 111 – zdecydował się na zachowanie obiektu i jego pełną modernizację. Za koncepcję odpowiadała pracownia AMC – Andrzej M. Chołdzyński, natomiast za realizację i ostateczny wygląd budynku – Bernatek Architekci. Od początku jasne było jedno: nie chodzi o stworzenie nowej interpretacji Cepelii, lecz o możliwie wierne odtworzenie jej modernistycznego charakteru.
W przypadku architektury późnego modernizmu największe znaczenie mają elementy, które często pozostają niewidoczne na pierwszy rzut oka:
To one decydują o tym, czy odtworzony obiekt rzeczywiście zachowuje charakter oryginału, dlatego renowacja pawilonu Cepelii była w dużej mierze pracą nad precyzją. I właśnie tutaj kluczową rolę odegrała stolarka aluminiowa.
W przypadku takiej renowacji jak Cepelia ogromne znaczenie mają elementy, które często pozostają w tle, ale w praktyce decydują o odbiorze całej architektury. Jednym z nich są rozwiązania aluminiowe – to one odpowiadają za to, czy fasada budynku zachowa swoje proporcje, lekkość i rytm podziałów.
W pawilonie zastosowano rozwiązania Aluprof:
Ich rola w tej inwestycji wykracza jednak poza same parametry techniczne. To m.in. dzięki nim możliwe było zachowanie charakteru budynku przy jednoczesnym dostosowaniu go do współczesnych wymagań.
Zastosowane rozwiązania Aluprof pozwoliły m.in. na:
Dzięki temu cały projekt udało się przełożyć na spójną realizację, w której współczesna technologia wspiera, a nie zakłóca oryginalny charakter architektury.
Po zakończeniu prac pawilon zyskał nową funkcję jako flagowy salon Empik. Oprócz przestrzeni sprzedażowej pojawiły się strefy czytelnicze i miejsca spotkań autorskich. Co istotne, nowa funkcja nie zdominowała architektury. Dzięki zachowaniu otwartej, przeszklonej formy wnętrze nadal pozostaje silnie powiązane z przestrzenią miasta- dokładnie tak, jak zakładano w pierwotnym projekcie.
Przykład Cepelii pokazuje wyraźnie, że renowacja modernistycznych budynków nie polega wyłącznie na zachowaniu bryły. Kluczowe jest zachowanie tego, co trudniejsze do uchwycenia: proporcji, rytmu i wrażenia lekkości. W takich realizacjach aluminiowe okna, drzwi, fasady przestają być jedynie elementem technicznym. Stają się narzędziem precyzyjnego odtwarzania architektury.
Dzięki zastosowaniu produktów Aluprof możliwe było połączenie dwóch pozornie sprzecznych celów:
To właśnie takie podejście sprawia, że Cepelia wraca do miasta nie jako rekonstrukcja, lecz jako autentyczny budynek zachowujący swoją tożsamość i gotowy na kolejne dekady użytkowania.
Warszawska Hala Koszyki to przykład, jak można połączyć szacunek do historii z nowoczesnością, estetykę z funkcjonalnością, a tradycję z ideą zrównoważonego rozwoju. Dzięki pieczołowicie przeprowadzonej renowacji obiekt ten odzyskał dawny blask, stając się ikoną współczesnej rewi...
Elektrownia Powiśle to jeden z najbardziej spektakularnych przykładów rewitalizacji w Polsce, gdzie historyczna architektura spotyka się z nowoczesnymi rozwiązaniami proekologicznymi. Dawny zakład energetyczny, zasilający niegdyś serce Warszawy, przeszedł metamorfozę w wielofunkc...